wzór funkcji proe
Nazwa: Krzywa sinusoidalna
Środowisko założenia: oprogramowanie Pro/E, układ współrzędnych kartezjańskich
x=50*t
y=10*grzech(t*360)
z=0
Nazwa: krzywa śrubowa
Środowisko przedsiębiorstwa: PRO/E; współrzędne cylindryczne (cylindryczne)
r=t
theta=10+t*(20*360)
z=t*3
02
Krzywa motyla
Współrzędne sferyczne PRO/E
Równanie: rho=8 * t
theta=360 * t * 4
fi=-360 * t * 8
03
Krzywa Rodonei
Użyj kartezjańskiego układu współrzędnych
theta=t*360*4
x=25+(10-6)*cos(theta)+10*cos((10/6-1)*theta)
y=25+(10-6)*sin(teta)-6*sin((10/6-1)*teta)
*********************************
04
Spirala w kole
Kolumnowy układ współrzędnych
theta=t*360
r=10+10*grzech(6*teta)
z=2*grzech(6*teta)
05
Równanie ewolwentowe
r=1
ang=360*t
s=2*pi*r*t
x0=s*cos(ang)
y0=s*sin(ang)
x=x0+s*sin(ang)
y=y0-s*cos(ang)
z=0
06
Krzywa logarytmiczna
z=0
x = 10*t
y = log(10*t+0,0001)
07
Spirala sferyczna (przy użyciu sferycznego układu współrzędnych)
rho=4
theta=t*180
fi=t*360*20
Nazwa: Cykloida zewnętrzna z podwójnym łukiem
Współrzędne Cardira
Równanie: l=2,5
b=2.5
x=3*b*cos(t*360)+l*cos(3*t*360)
Y=3*b*sin(t*360)+l*sin(3*t*360)
Nazwa: Gwiazda linii
Współrzędne Cardira
równanie:
a=5
x=a*(cos(t*360))^3
y=a*(sin(t*360))^3
nazwa: Linia Serca
Środowisko budowy: pro/e, współrzędne cylindryczne
a=10
r=a*(1+cos(theta))
theta=t*360
Nazwa: Linia w kształcie liścia
Konfiguracja środowiska: współrzędne kartezjańskie
a=10
x=3*a*t/(1+(t^3))
y=3*a*(t^2)/(1+(t^3))
Spirala we współrzędnych kartezjańskich
x=4 * cos (t *(5*360))
y=4 * grzech (t *(5*360))
z = 10*t
08
parabola
współrzędne kartezjańskie
x = (4 * t)
y = (3 * t) + (5 * t ^2)
z =0
Nazwa: sprężyna talerzowa
Konfigurowanie środowiska: pro/e
Siedzenie cylindryczne
r = 5
theta=t*3600
z =(sin(3,5*teta-90))+24*t
Równanie: spirala Archimedesa
x=(a +f sin (t))cos(t)/a
y=(a -2f +f sin (t))sin(t)/b
Pro/e relacyjne wyrażenia i dane objaśniające związane z funkcjami
Funkcje używane w relacjach
Funkcja matematyczna
W relacjach można używać następujących operatorów (w tym równań i instrukcji warunkowych).
W relacji można również uwzględnić następujące funkcje matematyczne:
cos () cosinus
tan () styczna
grzech () sinus
sqrt () pierwiastek kwadratowy
asin () arcus sinus
acos () arcus cosinus
atan () arc tangens
sinh () sinus hiperboliczny
cosh () Cosinus hiperboliczny
tanh () tangens hiperboliczny
Uwaga: Wszystkie funkcje trygonometryczne używają jednostek stopni.
log() logarytm o podstawie 10
ln() logarytm naturalny
exp() potęga e
abs() wartość bezwzględna
ceil() jest najmniejszą liczbą całkowitą nie mniejszą niż jej wartość
floor() Największa liczba całkowita, która nie przekracza swojej wartości
Możesz dodać opcjonalny argument do funkcji ceil i floor i użyć go do określenia liczby miejsc dziesiętnych do zaokrąglenia.
Składnia tych funkcji z parametrami zaokrąglania to:
ceil(nazwa lub numer parametru, liczba_miejsc_dec)
piętro (nazwa lub numer parametru, liczba_miejsc_dekoracji)
Gdzie number_of_dec_places jest wartością opcjonalną:
1) Może być wyrażony jako liczba lub parametr zdefiniowany przez użytkownika. Jeśli wartość parametru jest liczbą rzeczywistą, zostanie obcięta do liczby całkowitej przez cncdar konta publicznego CNC WeChat.
2) Jego maksymalna wartość to 8. Jeśli przekroczy 8, liczba do zaokrąglenia (pierwszy argument) nie zostanie zaokrąglona i zostanie użyta jej wartość początkowa.
3) Jeśli nie określisz' to funkcja jest taka sama jak w poprzedniej wersji.
Użyj funkcji ceil i floor, które nie określają liczby miejsc dziesiętnych. Przykłady są następujące:
pułap (10.2) to 11
piętro (10.2) ma wartość 11
Użyj funkcji ceil i floor, które określają liczbę miejsc dziesiętnych. Przykłady są następujące:
ceil (10,255, 2) jest równy 10,26
ceil (10.255, 0) równa się 11 [tak samo jak ceil (10.255)]
piętro (10,255, 1) równa się 10,2
piętro (10,255, 2) równa się 10,26
09
Obliczanie tabeli krzywych
Obliczanie tabeli krzywych umożliwia użytkownikom korzystanie z funkcji tabeli krzywych do sterowania wymiarami poprzez relacje. Rozmiar może być rozmiarem szkicownika, części lub zespołu. Format jest następujący: evalgraph("nazwa_wykresu", x), gdzie nazwa_grafu to nazwa tabeli krzywych, x to wartość wzdłuż osi x tabeli krzywych, a y zwracana jest wartość.
W przypadku obiektów mieszanych można określić parametr trajektorii trajpar jako drugi argument funkcji.
Uwaga: Funkcje tabeli krzywych to zwykle numer publiczny CNC WeChat cncdar używany do obliczania wartości y odpowiadającej wartości x w zdefiniowanym zakresie na osi x. Gdy jest poza zakresem, wartość y jest obliczana przez ekstrapolację. W przypadku wartości x mniejszych niż wartość początkowa, system oblicza wartość ekstrapolowaną poprzez wydłużenie linii stycznej od punktu początkowego. Podobnie dla wartości x większych niż wartość punktu końcowego, system oblicza ekstrapolowaną wartość, wydłużając linię styczną na zewnątrz od punktu końcowego. Dodaj WeChat: steven52014 wyśle kopię samouczka programu makr
Funkcja orbity krzywej złożonej
W relacji można użyć parametru orbity trajpar_of_pnt krzywej złożonej.
Poniższa funkcja zwraca wartość z zakresu od 0.0 do 1.0: trajpar_of_pnt("trajname ","pointname"). Gdzie trajname to nazwa krzywej złożonej, a pointname to nazwa punktu odniesienia.
Trajektoria to parametr wzdłuż krzywej złożonej, na którym płaszczyzna prostopadła do stycznej krzywej przechodzi przez punkt odniesienia. Dlatego punkt odniesienia nie musi znajdować się na krzywej; wartość parametru jest obliczana w punkcie najbliżej punktu odniesienia na krzywej.
Jeśli złożona krzywa jest używana jako szkielet skanowania wielościeżkowego, trajpar_of_pnt jest zgodny z trajpar lub 1.0-trajpar (w zależności od punktu początkowego wybranego dla cechy hybrydowej).
10
O związku
Relacja (nazywana również relacją parametrów) cncdar konta publicznego CNC WeChat jest równaniem między rozmiarem symbolu zdefiniowanym przez użytkownika a parametrami. Relacja przechwytuje relację projektową między cechami, między parametrami lub między komponentami, umożliwiając w ten sposób użytkownikom kontrolowanie efektu modyfikacji modelu.
Relacje to sposób na uchwycenie wiedzy i intencji projektowych. Podobnie jak parametry, są one używane do kierowania relacją zmieniającą model, która również zmienia model.
Relacje mogą służyć do kontrolowania efektu modyfikacji modelu, definiowania wartości wielkości w częściach i zespołach oraz pełnienia funkcji ograniczeń dla warunków projektowych (na przykład określania położenia otworów związanych z krawędziami części).
Są używane w procesie projektowania do opisywania relacji między różnymi częściami modelu lub komponentu. Relacje mogą być prostymi wartościami (na przykład d1=4) lub złożonymi warunkowymi instrukcjami rozgałęzienia.
Typ związku
Istnieją dwa rodzaje relacji:
1) Równanie — ustaw jeden parametr po lewej stronie równania równy wyrażeniu po prawej stronie. Ta relacja służy do przypisywania wartości do wymiarów i parametrów. Np:
Przypisanie proste: d1=4,75
Przypisanie złożone: d5 = d2*(PIERWIASTEK(d7/3,0+d4))
2) Porównanie – porównaj wyrażenie po lewej stronie i wyrażenie po prawej stronie. Ta relacja jest zwykle używana jako ograniczenie lub w instrukcjach warunkowych dla gałęzi logicznych. Np:
Jako ograniczenie: (d1 + d2)> (d3 + 2,5)
W instrukcji warunkowej; IF (d1 + 2,5)>= d7
Zwiększenie relacji
Możesz zwiększyć relację do:
1) Przekrój elementu (w trybie szkicowania, jeżeli przekrój tworzony jest poprzez wybór&cyt;Sketcher&cyt;>&cyt; Relacja&cyt ;>"Najpierw dodaj "
2) Operacje (w trybie części lub złożenia);
3) Części (w trybie części lub montażu).
4) Komponenty (w trybie komponentu).
Gdy menu relacji jest wybierane po raz pierwszy, ustawieniem domyślnym jest przeglądanie lub zmiana relacji w bieżącym modelu (na przykład część w trybie części).
Aby uzyskać dostęp do relacji, wybierz"Relacje" z"Części" lub"Składniki" menu, a następnie wybierz jedno z następujących poleceń z menu"Model Relations" menu: Relacje komponentów — Użyj relacji w komponencie.
Jeżeli komponent zawiera jeden lub więcej podkomponentów,"Relacje komponentów" pojawia się menu z następującymi poleceniami:
─Current — Domyślnie jest to składnik najwyższego poziomu.
Nazwa — wpisz nazwę składnika.Name-Type the component name.
1) Relacja szkieletowa - użyj relacji modelu szkieletowego w komponencie (dotyczy tylko komponentów).
2) Relacja części - użyj relacji w części.
3) Relacja funkcji — użyj relacji specyficznej dla funkcji. Jeżeli cecha ma przekrój, to użytkownik może wybrać: uzyskać dostęp do relacji w przekroju (Sketcher) na koncie publicznym CNC WeChat powierzchnia cncdar (Sketcher) lub uzyskać relację w elemencie jako całości Dostęp.
Relacje tablic — użyj relacji specyficznych dla tablic.
Uwagi:
1) Jeśli spróbujesz przypisać relację poza przekrojem do parametru, który był zależny od relacji przekroju, system wyświetli komunikat o błędzie podczas ponownego generowania modelu. To samo dotyczy próby przypisania relacji do parametru, który jest już zależny od relacji poza przekrojem. Usuń jedną z relacji i zregeneruj.
2) Jeśli komponent próbuje przypisać wartość do zmiennej wymiaru, która była sterowana relacją części lub podzespołu, pojawią się dwa komunikaty o błędach. Usuń jedną z relacji i zregeneruj.
3) Modyfikacja elementów tożsamości modelu może unieważnić relacje, ponieważ nie są one skalowane z modelem. Więcej informacji na temat modyfikowania jednostek można znaleźć w"O metrycznych i niemetrycznych jednostkach miary" Temat pomocy.
Użyj notacji parametrów w relacjach
W relacji używane są cztery typy symboli parametrów:
1) Symbol rozmiaru — obsługiwane są następujące typy symboli rozmiaru:
d#-Wymiary w trybie części lub zespołu.
─d#:#-Rozmiar w trybie komponentu. Jako przyrostek dodawany jest składnik lub identyfikator procesu składnika.
Nr # — rozmiar odniesienia w części lub zespole najwyższego poziomu.
─rd#:# — Rozmiar odniesienia w trybie komponentu (składnik lub identyfikator procesu komponentu jest dodawany jako przyrostek).
─rsd# — rozmiar odniesienia (sekcji) w szkicowniku.
─kd#-Znane wymiary w szkicu (przekroju) (w części macierzystej lub zespole).
2) Tolerancja — są to parametry związane z formatem tolerancji. Gdy rozmiar zmienia się z liczby na symbol, wymienione są te symbole.
─tpm#-Tolerancja w formacie symetrycznym dodawania i odejmowania; # to liczba wymiarów.
─tp#-dodatnia tolerancja w formacie dodawania i odejmowania; # to liczba wymiarów.
─tm# – tolerancja ujemna w formacie dodawania i odejmowania; # to liczba wymiarów.
3) Liczba wystąpień — są to parametry całkowite, które są liczbą wystąpień w kierunku tablicy.
─p#-gdzie # to liczba wystąpień.
Uwaga: Jeśli zmienisz liczbę wystąpień na wartość niecałkowitą, Pro/ENGINEER odetnie część dziesiętną. Na przykład 2,90 stanie się 2.
4) Parametry użytkownika – mogą to być parametry zdefiniowane przez dodanie parametrów lub relacji.
E.g:
Objętość=d0*d1*d2
Dostawca=& quot;Stockton Corp."
Uwagi:
─Nazwy parametrów użytkownika muszą zaczynać się od litery (jeśli mają być używane w relacjach).
Nie można używać d#, kd#, rd#, tm#, tp# lub tpm# jako nazw parametrów użytkownika, ponieważ są one zarezerwowane do użycia przez wymiary.
Nazwy parametrów użytkownika nie mogą zawierać znaków niealfanumerycznych, takich jak !, @, #, $.
11
Jak obliczyć ilość fornirów do obierania drewna?
Kinematyka obrotowa
W procesie obierania trajektoria, którą pokonuje krawędź tnąca noża obrotowego na przekroju przekroju drewna, nazywana jest krzywą obierania. W tym miejscu zostaną omówione dwa zagadnienia: podstawa projektowania kinematyki maszyny do cięcia obrotowego oraz trajektoria rzeczywistego cięcia obrotowego.
1) Podstawa projektowania kinematyki wycinarki rotacyjnej
Zadaniem sekcji łuszczenia drewna jest uzyskanie wysokiej jakości ciągłego pasa forniru o jednolitej grubości, jak odwijanie rolki papieru. Obecnie istnieją dwa rodzaje trajektorii ruchu, które spełniają wymagania: spirala Archimedesa i ewolwenta kołowa.
Podstawowa formuła spirali Archimedesa to:
x=ɑsinφ cosφ
y=ɑφgrzes
Nominalna grubość forniru odkręcanego z odcinka drewnianego to podziałka każdego odcinka spirali w kierunku osi J krzywej (φ2=2π+φ1). Aby △χ= stała, cosφ musi być równe 1, a φ=90°. Gdy φ=90°, y=aφsin90°=0, czyli wysokość łopatki wynosi zero, a łopatka powinna znajdować się na osi x (czyli w płaszczyźnie poziomej przechodzącej przez oś obrotu sekcja drewna - linia środkowa osi uchwytu). Można również powiedzieć, że bez względu na wymaganą grubość forniru wysokość ostrza zawsze wynosi zero (h=0)
Wzór na ewolwentę koła to:
x=acosφ1+aφ1sinφ1
y=asinφ1-aφ1cosφ1
We wzorze: φ1-------kąt między linią pionową a osią X między linią wystąpienia a punktem środkowym współrzędnych.
Nóż obrotowy porusza się w linii prostej równoległej do osi x, więc podziałka odcinków ewolwentowych w kierunku osi x jest nominalną grubością forniru. S=△χ(acos(2π{{3}}φ1){{5}}a( 2π{{7}}φ1)sin(2π{{{10}}φ1)]-[acosφ1+acosφ1+ aφ1sinφ1
]
=[acosφ1{{2}} a(2π+φ1)sinφ1] -[acosφ1+2φ1sinφ1]
=21πasinφl
Jeśli S ma być wartością stałą (S=2πα), φl musi wynosić 2πn+270°, więc y=a sin270°—acos270°=-a=h. W celu zapewnienia jakości okleiny w procesie odrywania oczekuje się, że kąt przyłożenia (kąt cięcia) noża obrotowego względem segmentu drewna lub kąt (θ) pomiędzy grzbietem noża obrotowego a powierzchnia pionowa, powinna podążać za obrotową średnicą skrawania segmentu drewna Wartość h=-a=-s/2π zmienia się wraz ze zmianą wartości s, zatem środek obrotu noża obrotowego również powinien się w tym czasie odpowiednio zmienić, więc struktura maszyny do cięcia obrotowego jest zbyt skomplikowana. Z tego powodu niewłaściwe jest stosowanie ewolwenty kołowej jako projektu zależności ruchu między frezem obrotowym a segmentem drewna frezu obrotowego.
Wręcz przeciwnie, spirala Archimedesa jest idealna. Niezależnie od zmiany grubości nominalnej okleiny, wartość A zawsze wynosi zero, a obrotowa linia środkowa noża obrotowego nie musi być zmieniana. W związku z tym jest obecnie wykorzystywana jako podstawa teoretyczna do projektowania zależności kinematycznej między nożem obrotowym a segmentem drewna noża obrotowego. Rzeczywista trajektoria ruchu podczas cięcia obrotowego jest wykonywana, a wysokość montażu (h) ostrza noża obrotowego niekoniecznie znajduje się w tej samej płaszczyźnie poziomej, co linia łącząca linię środkową wału zaciskającego. Wynika to z gatunku drewna sekcji łuszczącej się, warunków łuszczenia, grubości łuszczącego forniru, konstrukcji i dokładności maszyny do obierania i innych powodów. Aby uzyskać wysokiej jakości okleinę, przy montażu noża h≠0, która może być dodatnia lub ujemna, a nawet środek noża obrotowego może być nieco wyżej niż oba końce noża obrotowego.
Gdy pozycja montażowa ostrza noża obrotowego jest inna (wartość h jest inna), krzywa cięcia obrotowego będzie wynosić:
h>0 W tej chwili krzywa odrywania jest podobna do spirali Archimedesa;
h=0 to spirala Archimedesa;
0>h>-a jest wydłużoną ewolwentą
h=-a jest ewolwentą;
h<-a jest="" skróconą="">
Formuła matematyczna
UFO
Współrzędne sferyczne
rho=20*t^2
theta=60*log(30)*t
fi=7200*t
& quot;rho=200*t"
& quot;theta=900*t"
& quot;phi=t*90*10"
kosz
Współrzędne cylindryczne
r=5{{3}}0,3*sin(t*180)+t
theta=t*360*30
z=t*5
Krzywa sinusoidalna
Kartezjański układ współrzędnych
x=50*t
y=10*grzech(t*360)
z=0
Krzywa helikalna
Współrzędne cylindryczne
r=t
theta=10+t*(20*360)
z=t*3
Krzywa motyla
Współrzędne sferyczne
rho=8 * t
theta=360 * t * 4
fi=-360 * t * 8
Krzywa Rodonei
Użyj kartezjańskiego układu współrzędnych
theta=t*360*4
x=25+(10-6)*cos(theta)+10*cos((10/6-1)*theta)
y=25+(10-6)*sin(teta)-6*sin((10/6-1)*teta)
Spirala w kole
Kolumnowy układ współrzędnych
theta=t*360
r=10+10*grzech(6*teta)
z=2*grzech(6*teta)
Równanie ewolwentowe
r=1
ang=360*t 90*t
s=2*pi*r*t pi*rt/2
x0=s*cos(ang)
y0=s*sin(ang)
x=x0+s*sin(ang)
y=y0-s*cos(ang)
z=0
Krzywa logarytmiczna
z=0
x = 10*t
y = log(10*t+0,0001)
Sferyczna spirala
Sferyczny układ współrzędnych
rho=4
theta=t*180
fi=t*360*20
Cykloida z podwójnym łukiem
Współrzędne Cardira
l=2.5
b=2.5
x=3*b*cos(t*360)+l*cos(3*t*360)
Y=3*b*sin(t*360)+l*sin(3*t*360)
Linia gwiazd
Współrzędne Cardira
a=5
x=a*(cos(t*360))^3
y=a*(sin(t*360))^3
Linia serca
Współrzędne cylindryczne
a=10
r=a*(1+cos(theta))
theta=t*360
Kształt liścia
współrzędne kartezjańskie
a=10
x=3*a*t/(1+(t^3))
y=3*a*(t^2)/(1+(t^3))
Spirala we współrzędnych kartezjańskich
x=4 * cos (t *(5*360))
y=4 * grzech (t *(5*360))
z = 10*t
parabola
współrzędne kartezjańskie
x = (4 * t)
y = (3 * t) + (5 * t ^2)
z =0
Sprężyna talerzowa
Współrzędne cylindryczne
r = 5
theta=t*3600
z =(sin(3,5*teta-90))+24*t
Obróbka otworu stożkowego 30 stopni
G90G54G00X0Y0M03S2500:
G43Z50.H01M08:
Z2.
#1=0.05
PODCZAS[#1LE5.]DO1
#2=TAN[15.]*#1
#3=5.-#2
G01Z-#1F50
X-#3F500
G02I#3
G01X0
#1=#1+0.05
END1
G0Z50.M05
G91G28Z0Y0M09
