1. Ogólne
W celu ujednolicenia formatu rysunków mechanicznych w firmie, uczynienia ich prostymi i ustandaryzowanymi oraz ułatwienia udostępniania w sieci, formułowane są specyfikacje rysunków mechanicznych. Niniejsza specyfikacja dotyczy rysunków trójwymiarowych i rysunków technicznych sporządzonych przez oprogramowanie Solidworks i Creo na rysunku inżynierii mechanicznej firmy. Jeżeli w proces użytkowania zaangażowana jest jakakolwiek zawartość niewyszczególniona w niniejszej specyfikacji, musi ona być zgodna z odpowiednimi krajowymi normami i przepisami.
2. Specyfikacje dotyczące korzystania z oprogramowania do rysowania
Treści w tej części stanowią przykład oprogramowania Solidworks, a oprogramowanie Creo jest konfigurowane i używane zgodnie z tym standardem.
2.1. Wybór szablonu
Używając SolidWorks do budowania modeli części i modeli złożeń, należy użyć szablonów modeli określonych przez firmę, a nazwy szablonów to „części - firma XX”, „złożenie - firma XX”.
Używając Solidworks do tworzenia rysunków technicznych, musisz użyć szablonów rysunków technicznych określonych przez firmę, a nazwy szablonów to „Rysunek techniczny A0A1-XX Firma”, „Rysunek techniczny A2A3A{{ 4}}XX Firma”.
Po wybraniu szablonu rysunku technicznego wybierz odpowiedni format rysunku. Zgodnie z normami krajowymi firma opracowała 5 formatów rysunków, w tym „A0-XX firma”, „A1-XX firma”, „A2-XX firma”, „A 3-XX firma", "A4 podłużna - pewna firma". Należy zauważyć, że format poziomy nie jest dozwolony dla rysunków A4.
2.2. Specyfikacja szkicu
Po utworzeniu nowej części, jeśli jest to element wyciągnięty, wybierz górną płaszczyznę dla płaszczyzny szkicu; jeśli jest to element obrócony, wybierz prawą lub przednią płaszczyznę dla płaszczyzny szkicu.
funkcja wyciągnięcia
Funkcja obracania
Narysowany szkic musi być w pełni zdefiniowany (cały kolor szkicu jest czarny), a wiązania (prostopadłość, równoległość, równość, symetryczność, styczna itp.) powinny być stosowane w jak największym stopniu zamiast wymiarów, aby szkic był w pełni zdefiniowany.
2.3. Specyfikacja modelu
Po ustaleniu modelu części i zespołu należy wypełnić „kartę atrybutów użytkownika” zawierającą: nazwę, kod wzoru, numer pozycji, materiał i uwagi.
Reguły nazewnictwa nazw modeli części i zespołów to numer rysunku plus nazwa, a numer rysunku i nazwa są zgodne z wprowadzonymi na karcie atrybutów.
2.4. Specyfikacja numeru rysunku
Metoda przygotowania to: kod produktu plus numer seryjny, np. XXX-01-02-00, XXX-01-02-01. Wśród nich „XXX” oznacza kod produktu, ostatnią cyfrą jest „00”, co oznacza, że jest to rysunek złożeniowy, a gdy ostatnią cyfrą jest „01”, „02” itd., oznacza to, że wyrażony jako rysunek części. Zasada nazewnictwa „XXX” to: angielskie inicjały skrótu maszyny plus główne parametry sprzętu, na przykład MXJ800 oznacza szlifierkę, 800 oznacza maksymalną średnicę obróbki wynoszącą 800 mm. Ogólnie rzecz biorąc, numer rysunku produktu można podzielić najwyżej na cztery warstwy rysunków części, a szczegółowe zasady podziału pokazano na poniższym rysunku:
rysunek montażowy
XXX-00
Pierwsza warstwa diagramu części
XXX-01
Rysunek montażowy pierwszego piętra
XXX-02-00
Schemat części drugiej warstwy
XXX-02-01
montaż drugiego poziomu
XXX-02-02-00
Trzecia warstwa diagramu części
XXX-02-02-01
montaż trzeciej warstwy
XXX-02-02-02-00
Czwarta warstwa diagramu części
XXX-02-02-02-01
XXX-02-02-02-02
XXX-02-02-02-03
...
Trzecia warstwa diagramu części
XXX-02-02-03
...
...
Schemat części drugiej warstwy
XXX-02-03
...
...
Pierwsza warstwa diagramu części
XXX-03
montaż pierwszego stopnia
XXX-04-00
...
...
2.5. Specyfikacja formatu
1) czcionka
Ogólne wymagania są takie, że rysunek powinien być wyraźny, rozmiar czcionki powinien być odpowiedni, a czcionka (znaki chińskie) powinna być krojem pisma Hanyi Chang Fangsong.
(a) Uwagi: w tym numery części, punkty odniesienia, tolerancje geometryczne, uwagi i symbole spawalnicze, a zalecana wysokość czcionki to 3,5 mm.
b) Wymagania techniczne: Wymagania techniczne znajdują się zazwyczaj nad paskiem tytułowym. Zaleca się, aby wysokość słowa „Wymagania techniczne” w ramkach mapy A2, A3 i A4 wynosiła 5 mm, a wysokość słowa części treści „Wymagania techniczne” 3,5 mm; Wysokość słowa „Wymagania” wynosi 7 mm, a wysokość słowa „Wymagania techniczne” to 5 mm.
(c) Wymiary: w tym kąt, długość łuku, faza, średnica, oznaczenie otworu, liniowość, łańcuch wymiarowy i promień, a zalecana wysokość czcionki to 3,5 mm.
(d) Forma: Zaleca się, aby wysokość czcionki wynosiła 5 mm.
(e) Symbol widoku: w tym widok pomocniczy, widok częściowy, widok przekroju itp., zalecana wysokość czcionki wynosi 5 mm.
2) Rodzaj linii
Klasyfikacja typu linii
Grubość linii konturowej (gruba linia ciągła) i innych linii (cienka linia ciągła) jest wyraźna i odpowiednia. Zaleca się, aby szerokość grubej linii ciągłej wynosiła {{0}},35 mm, a szerokość cienkiej linii ciągłej 0,18 mm. szczegóły w następujący sposób:
(a) Widoczna krawędź: styl: linia ciągła; grubość linii: 0.35mm
(b) Ukryta krawędź: styl: linia ciągła; grubość linii: 0.18mm
(c) Krzywa szkicu: styl: linia ciągła; grubość linii: 0.18mm
(d) Krzywa konstruktywna: styl: linia środkowa; grubość linii: 0.18mm
(e) Kreskowanie/wypełnianie obszaru: styl: linia ciągła; grubość linii: 0.18mm
(f) Linia podziału: styl: linia przerywana z podwójną kropką; grubość linii: 0.18mm
3) widok
Kąt widzenia: pierwsza perspektywa
(a) Widok przekroju
Gdy na rysunku jest tylko jeden przekrój, przekrój nie musi być oznaczony etykietą, a jedynie musi wskazywać pozycję i kierunek przekroju. O ile nie określono inaczej, widok przekroju nie wymaga opisywania; gdy skala jest niezgodna z przekrojem, adnotację należy umieścić bezpośrednio nad widokiem.
Jeśli na jednym rysunku znajduje się wiele przekrojów, przekroje te należy oznaczyć etykietami, pozycjami cięcia i kierunkami cięcia, a adnotacje należy umieścić bezpośrednio nad odpowiednimi przekrojami.
(b) Widok częściowy
Podstawowy standard widoku częściowego: GB; czcionka: Piosenka; rozmiar czcionki: 5.0mm.
Styl: z liderem.
Etykiety: Ⅰ, Ⅱ, Ⅲ...oznaczone bezpośrednio nad widokiem częściowym: np. , .
(c) do widoku
Wyświetl etykietę: np. kierunek A, kierunek B itp.; zaznaczone na górze widoku.
4) inne
(a) Nie jest już konieczne podawanie ilości tego komponentu „*/szt.” w prawym dolnym rogu kolumny „Materiał” na pasku tytułowym rysunku technicznego każdego komponentu.
(b) Symbol układu odniesienia, symbol widoku przekroju i symbol widoku kierunku na każdym rysunku technicznym powinien być oznaczony literami angielskimi A, B, C, D..., a litery powtarzające się nie są dozwolone.
3. Wymagania rysunkowe
3.1. Wyświetl wybór ramek
Z ekonomicznego punktu widzenia podstawową zasadą doboru rozmiaru mapy jest: przy założeniu, że grafika może być wyrażona czytelnie, im mniejszy rozmiar mapy, tym lepiej; A4 można użyć do wyraźnego wyrażenia bez A3, a A3 do wyraźnego wyrażenia bez A2. Jeśli A2 wyraża się jasno, nie używaj A1, a jeśli możesz użyć A1, aby wyrazić jasno, nie używaj A0. Jednak największą różnicą między rysunkiem komputerowym a rysunkami ręcznie malowanymi jest to, że rysunek komputerowy można częściowo powiększyć w nieskończoność. Częstym błędem popełnianym przez nowicjuszy jest zbyt mały rozmiar rysunku, co prowadzi do nieczytelnych oznaczeń po wydrukowaniu, co przysparza kłopotów personelowi przetwarzającemu.
3.2. Jednorodność wzoru
Rysunki są dziełami sztuki, a rysowanie musi uwzględniać rozsądne rozmieszczenie widoku i jednolitą powierzchnię do rysowania. Rozmieszczenie widoków, wymiary, symbole obróbki, wymagania techniczne, zestawienia itp. są związane z jednolitością rysunku.
3.3. Skala rysunku
Skala rysunku jest odpowiednio dobrana, preferowane są proporcje zalecane przez normę krajową, np. 1:1,5×10n, 1:2×10n, 1:2,5×10n, 1:3×10n, 1:4× 10n, 1:5×10n, 1 :6×10n, gdzie n=0,1,2…, ale aby układ rysunku był bardziej rozsądny, skoordynowany i piękny, współczynniki całkowite, takie jak 1:7 i Można użyć 1:8, ale nie można użyć 1:5,5 i 1:6,5 Równy współczynnik dziesiętny.
Stosunek powiększenia częściowego to stosunek rozmiaru rysunku do rozmiaru rzeczywistego. Np. jeżeli skala rysunku wynosi 1:2, a rysunek w częściowym powiększeniu powiększa rysunek 4-krotnie, to na rysunku w częściowym powiększeniu należy zaznaczyć skalę 2:1 zamiast 4:1.
3.4. Wyświetl wybór
Dopóki kształt części można wyraźnie wyrazić, im mniej widoków, tym lepiej. Widok, który najlepiej odzwierciedla kształt komponentu, powinien zostać wybrany jako widok główny, aw razie potrzeby należy dodać widok z góry, widok z boku, widok kierunkowy i widok częściowy, ale nie powinny pojawiać się żadne zbędne widoki. Jeśli widok może bez niego wyraźnie przedstawiać część, a na widoku nie ma znaku wymiaru, oznacza to, że widok ten można pominąć. Dlatego ważną zasadą upraszczania widoków jest: Widoki bez wymiarów można pominąć!
Na rysunkach złożeniowych, rysunkach spawalniczych i innych rysunkach komponentów nie jest konieczne wyraźne wyrażanie struktury wszystkich części, ale należy jasno wyrazić związek montażowy części, pozycje spawania i zarysy ważnych części.
3.5. Wymiarowanie
Wybór wzorców: wzorce dzielą się na wzorce projektowe, wzorce produkcyjne i wzorce pomiarowe. Spróbuj ujednolicić trzy testy porównawcze, aby zmniejszyć liczbę błędów produkcyjnych. Podczas procesu projektowania należy w pełni rozważyć wygodę przyszłej produkcji i pomiarów.
Wymiary referencyjne: Wymiary nie pozwalają na zamknięte i powtarzające się pozycjonowanie. Gdy niektóre wymiary są naprawdę potrzebne (za pomocą tego wymiaru można wyraźniej wyrazić zamysł projektowy i uniknąć konwersji wymiarów), ale oznaczenie wymiaru prowadzi do ponownego pozycjonowania lub wymiarów zamkniętych, używany jest wymiar odniesienia (wymiar w nawiasach) aby go przedstawić, jak pokazano na poniższym rysunku w rozmiarze (15).
Wymiary asocjacyjne są w miarę możliwości wyrażane w jednym widoku. Takich jak rozmiar pozycjonowania i rozmiar kształtu otworu.
Wymiarowanie zaokrąglenia: promienie gięcia dla blach i rur są wymiarowane z promieniami wewnętrznymi.
Pominięcie wymiarowania: W procesie wymiarowania użyj kąta produkcyjnego ("Literatura dotycząca inżynierii mechanicznej" Uwaga: dokładnie według etapów obróbki), aby zaznaczyć rozmiar (bez określonego rozmiaru części nie mogą być produkowane). Należy zwrócić uwagę na zaznaczenie kształtu, wymiarów montażowych i przyłączeniowych na rysunku złożeniowym.
Wartość rozmiaru: Podczas projektowania spróbuj wybrać rozmiar całkowity 5 i 10 dla rozmiaru powierzchni nieprzetwarzanej; wybierz 34, 58 itd., które są o 1 ~ 3 mm mniejsze niż całkowite wielokrotności 5 i 10. („Inżynieria mechaniczna Wenhui” Uwaga: na podstawie specyfikacji standardowych rozmiarów materiału zarezerwowany jest naddatek na obróbkę)
W przypadku napotkania ułamków dziesiętnych w wymiarach przeliczonych z kątów liczby te należy zaokrąglić. Na przykład wymiar 114,88 można zaokrąglić do 115, a wymiar 33,668 stopnia można zaokrąglić do 33,7 stopnia. Reguły zaokrąglania wymiarów z ułamkami dziesiętnymi są następujące: Wymiary długości można zaokrąglić do jednego miejsca po przecinku. Ogólnie rzecz biorąc, poniżej 0,3 jest zaokrąglane do 0, {{10}},3~0,6 jest zaokrąglane do 0,5, i powyżej 0.6 jest zaokrąglane do 1. Wymiary kątów są zazwyczaj zaokrąglane do jednego miejsca po przecinku. Poniżej 0.05 jest zaokrąglane do 0, powyżej 0,05 jest zaokrąglane do 0,1.
Linie wymiarowe nie mogą się przecinać. Gdy linie wymiarowe przecinają się, oznacza to, że położenie wymiaru jest nieprawidłowe.
Układ numerów seryjnych części: Na całym rysunku numery seryjne są ułożone zgodnie z ruchem wskazówek zegara lub przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, a układ w rzędach jest niedopuszczalny.
4. Przetwarzanie symboli
Kiedy używać symboli obróbki? Zwyczaj zakładowy stanowi, że obróbką są metody usuwania materiałów, takie jak toczenie, frezowanie, struganie, szlifowanie, piłowanie, wiercenie i wytaczanie, a obróbką nie są inne metody.
Chropowatość: jeśli nie ma specjalnych wymagań, ogólnie przyjmuje się chropowatość 12,5; chropowatość powierzchni dowolnej dopasowanej powierzchni nie może być mniejsza niż 3,2, a chropowatość powierzchni dowolnej powierzchni o wysokich wymaganiach (takich jak powierzchnia uszczelniająca próżnia) nie może być niższa niż 1,6. Gdy nie stosuje się obróbki (takiej jak powierzchnia płyty, powierzchnia odlewu), używany jest symbol chropowatości bez linii poziomych.
5. Dopasowanie tolerancji
5.1. Tolerancje wymiarowe
Wybór pasowania: tolerancje pasowania z wciskiem, przejściem, luzem są dobierane zgodnie z tolerancjami zalecanymi w normach krajowych.
Etykietowanie tolerancji wymiarów liniowych jest ujednolicone, aby jednocześnie oznaczać kod tolerancji i odpowiednią wartość odchylenia granicznego. Wartość odchylenia granicznego należy ująć w nawiasy, jak pokazano na poniższym rysunku:
Przy oznaczaniu kodu dopasowania wymiaru liniowego na rysunku złożeniowym należy go zaznaczyć w postaci ułamka po prawej stronie wymiaru podstawowego, licznik to kod tolerancji otworu, a mianownik to kod tolerancji wału, jak pokazano na poniższym rysunku:
5.2. Tolerancje geometryczne
Skoncentruj się na wyjaśnieniu zastosowania stopnia pozycji. Stopień pozycji powinien być używany w dużych ilościach, a swobodna tolerancja nie może spełnić wymagań dotyczących stopnia pozycji otworu. Ogólnie rzecz biorąc, dokładność pozycji jest gwarantowana przez dokładność oprzyrządowania, form wiertniczych i obrabiarek do obróbki. Rozmiar pozycjonowania między otworami jest kontrolowany przez rozmiar ramy.
Pozycja i rozmiar ramy: Rozmiar pozycjonowania jest podzielony na dwie kategorie, jedna to rozmiar instalacji samego komponentu, a druga to rozmiar pozycjonowania inny niż instalacja. Istnieje różnica między tymi dwoma typami rozmiarów. Sam rozmiar instalacji nie może mieć dużego odchylenia, które jest reprezentowane przez rozmiar ramy, a rozmiar ramy jest nierozerwalnie związany z pozycją. Metoda oznaczania rozmiaru i położenia ramy jest następująca:
6. Zasady doboru materiałów
6.1. Przepisy dotyczące etykietowania materiałów
Każda część musi być oznaczona nazwą materiału, kolumna materiału montażowego jest bezpośrednio oznaczona słowem „złożenie”, a kolumna szczegółów materiału konstrukcji spawanej jest bezpośrednio oznaczona słowem „konstrukcja spawana”.
6.2. Powszechnie stosowany dobór materiałów
Elementy konstrukcyjne: stal konstrukcyjna węglowa Q235; stal nierdzewna 304, 304L, 310S, 316L, 3Cr13; stop aluminium LY12, 7075; żeliwo HT250, HT300 itp.;
Wał napędowy: 45, 40Cr, 3Cr13, 38CrMoAl itp.;
Części gumowe: kauczuk nitrylowy, kauczuk fluorowy, kauczuk naturalny itp., najczęściej stosowane jako uszczelnienia i amortyzatory;
Części odporne na zużycie: miedź, politetrafluoroetylen, nylon, poliuretan itp., Najczęściej stosowane jako części odporne na zużycie lub części izolacyjne i buforowe.
7. Spawanie
7.1. Symbole spawalnicze
zdjęcie
Znaczenie symbolu spoiny na rysunku:
K: wysokość spoiny;
n: liczba segmentów spoiny;
L: długość spoiny;
e: interwał spawania;
N: liczba takich samych spoin;
Flaga jest symbolem spoiny punktowej; okrąg to obwodowy numer spoiny; dwa trójkąty to symbol symetrycznej spoiny pachwinowej; Z oznacza spoinę poprzeczną. Szczegółowe informacje znajdują się w „Podręczniku projektowania maszyn”.
7.2. Forma spoiny
Spoina pachwinowa: spoina, w której spoina między dwiema częściami jest ustawiona pod kątem;
Zgrzewanie doczołowe: spoina równoległa między dwiema częściami, zgrzewanie doczołowe nie jest stosowane do spoin o ogólnej wytrzymałości;
Spawanie nakładkowe: szew spawalniczy spiętrzony na powierzchni części jest zwykle stosowany w celu poprawy odporności na zużycie;
Zgrzewanie punktowe: spoina punktowa na spoinie, stosowana do spawania cienkich blach;
Groove Weld: Spoina z rowkiem. Istnieją spoiny w kształcie litery V z tępymi krawędziami, jednostronne spoiny w kształcie litery V z tępymi krawędziami, spoiny w kształcie litery U z tępymi krawędziami, jednostronne spoiny w kształcie litery U z tępymi krawędziami, spoiny w kształcie rogu i jednostronny róg spawy w kształcie. rodzaj formy. Spoiny w kształcie litery V i U muszą być rowkowane przed spawaniem.
Spawanie obwodowe: Spawaj okrąg wokół części lub na określonej powierzchni.
Spoina symetryczna: Spoina, która jest symetryczna względem elementu.
Spawanie przerywane: szew spawalniczy z pustym odcinkiem po spawaniu.
Spawanie w kształcie litery Z: specjalne do przerywanego spawania symetrycznego, to znaczy, że górne i dolne spoiny są przesunięte.
Spawanie ram: spawanie trójstronne w kształcie ramy.
8. Dobór części standardowych
8.1. Zasady doboru części znormalizowanych
Im mniej rodzajów części znormalizowanych, tym lepiej, staraj się być ujednolicony i nie zwiększaj dowolnie specyfikacji części znormalizowanych. Generalnie w systemie PLM dobierane są części standardowe.
Najpierw wybierz istniejące części znormalizowane w systemie PLM. Gdy wymagane części znormalizowane nie mogą zostać znalezione w istniejących częściach znormalizowanych, dozwolone jest utworzenie nowego kodu części znormalizowanej i użycie nowej części znormalizowanej.
8.2. Priorytetowo stosuj standardowe części
typ
)
Przykład etykiety
(kolumna nazwa)
Uwaga
(kolumna materiałowa)
Śruba z łbem walcowym z gniazdem sześciokątnym
GB/T70.1
Śruba z łbem o gnieździe sześciokątnym M12×40
Stal nierdzewna / wysoka wytrzymałość 12.9
Śruba z łbem gniazdowym sześciokątnym
GB/T70.3
Śruba z łbem o gnieździe sześciokątnym M6×16
Stal nierdzewna
Śruby z łbem gniazdowym sześciokątnym
GB/T70.2
Śruba z łbem płaskim z gniazdem sześciokątnym M6×10
Stal nierdzewna
Śruby dociskowe z gniazdem sześciokątnym
GB/T77
Wkręt dociskowy z gniazdem sześciokątnym z płaskim końcem M5×10
Stal nierdzewna
Śruba z łbem sześciokątnym
GB/T5872
Śruba z łbem sześciokątnym M12×30
Stal nierdzewna / wysoka wytrzymałość 12.9
Nakrętki sześciokątne
GB/T6170
Nakrętka sześciokątna M10
Stal nierdzewna
Podkładki płaskie
GB/T97.2
podkładka płaska 8
Stal nierdzewna
podkładka sprężysta
GB/T93
podkładka sprężysta 10
65 mln
Pierścień osadczy na wał
GB/T894.1
Pierścień osadczy wału 55
65 mln
Pierścienie zabezpieczające do otworów
GB/T893.1
Pierścień zabezpieczający do otworu 32
65 mln
9. Podział komponentów
Podział komponentów jest najbardziej podstawową treścią projektowania. Jeśli podział komponentów nie będzie dobry, cały zestaw rysunków i proces montażu będą nieuporządkowane. Podstawowe zasady podziału to: podział funkcjonalny i podział lokalizacyjny. Niezależność funkcjonalna i fizyczna niezależność lokalizacyjna powinny być osobno podzielone na komponenty. Biorąc za przykład szlifierkę, dzieli się ją na elementy kolumny zębatej, elementy ruchu, elementy zaworu odcinającego, elementy szlifierki ściernicy, elementy regulacji poziomu, elementy systemu próżniowego, elementy dróg wodnych itp. Zasady nazewnictwa numerów rysunków każdego komponentu, zapoznaj się z poprzednią specyfikacją numerów rysunków.
10. Format zapisu wspólnych wymagań technicznych
Ogólna treść wymagań technicznych:
1) Wymagania dotyczące materiałów, półfabrykatów i obróbki cieplnej (takie jak parametry elektromagnetyczne, skład chemiczny, wilgotność, twardość, wymagania metalograficzne itp.).
2) Tolerancje wymiarowe, kształty i chropowatości powierzchni itp. trudne do wyrażenia na widoku.
3) Jednolite wymagania dotyczące odpowiednich elementów konstrukcyjnych (takich jak zaokrąglenia, fazowania, wymiary itp.).
4) Wymagania dotyczące jakości powierzchni części i komponentów (takie jak powlekanie, galwanizacja, śrutowanie itp.).
5) Specjalne wymagania dotyczące luzu, wcisku i poszczególnych elementów konstrukcyjnych.
6) Wymagania dotyczące kalibracji, regulacji i plombowania.
7) Wymagania dotyczące wydajności i jakości produktów i komponentów (takie jak hałas, odporność na wibracje, automatyka, hamowanie i bezpieczeństwo itp.).
8) Warunki i metody badań.
9) Inne instrukcje
Powyżej przedstawiono ogólne aspekty, które należy wziąć pod uwagę, podając wymagania techniczne na rysunkach produktów, części i komponentów. W przypadku rysunku części lub rysunku złożeniowego każdego kodu rysunkowego powyższe dziewięć aspektów nie jest koniecznych. Wyraź specyficzną sytuację każdego obiektu i zaproponuj niezbędne wymagania techniczne
Podczas pisania wymagań technicznych należy pamiętać o następujących kwestiach:
1) Miejsce napisania tytułu i postanowień „Wymagań technicznych” powinno być „jak najdalej nad lub na lewo od belki tytułowej”. Nie pisz wymagań technicznych daleko od paska tytułowego. Nie należy pisać jednolitych wymagań dla elementów konstrukcyjnych (np. „wszystkie fazowania C1”) w prawym górnym rogu rysunku.
2) Tytuł opisu tekstowego powinien brzmieć „Wymagania techniczne”. Jeżeli jest tylko jedna pozycja, nie trzeba jej numerować, ale nie wolno pomijać tytułu. „Uwagi” nie należy używać zamiast „wymagań technicznych”; nie wolno pisać „wymagań technicznych” jako „warunków technicznych”. „Wymagania techniczne” są częścią „Warunków technicznych”.
3) Warunki klauzul powinny być zwięzłe i standardowe. Na rysunku złożeniowym, gdy wyrażenie obejmuje części i komponenty, zamiast nich można użyć ich numerów seryjnych lub kodów (kodów projektowych).
4) Szczegółowe wymagania dotyczące nieokreślonych tolerancji wymiarowych i tolerancji geometrycznych powinny być określone w wymaganiach technicznych.
10.1. Obróbka powierzchniowa
Obróbka powierzchni: anodowana (czarna, biała)
Obróbka powierzchni: ocynkowana
Obróbka powierzchni: dekoracyjne chromowanie (grubość poszycia nie jest zaznaczona)
Chromowanie powierzchniowe: grubość powłoki {{0}}.××~0.××mm (metoda oznaczania chromowania twardego na wszystkich powierzchniach)
Z wyjątkiem powierzchni ××, pozostałe powierzchnie są chromowane na twardo, a grubość powłoki wynosi {{0}}.××~0,××mm (metoda znakowania kilku powierzchni bez chromowanie)
Twarde chromowanie na powierzchni ××, grubość powłoki wynosi {{0}}.××~0.××mm (tylko kilka metod znakowania powierzchniowego chromowania)
10.2. Obraz
Wszystkie powierzchnie są pomalowane farbą o numerze koloru ××
×× powierzchnia malowana, numer koloru farby ××
Z wyjątkiem powierzchni ××, pozostałe powierzchnie są pomalowane farbą o numerze ××
10.3. Obróbka cieplna
Obróbka cieplna: hartowanie i odpuszczanie, twardość po hartowaniu i odpuszczaniu wynosi HB×××~×××
Obróbka cieplna: hartowanie powierzchniowe, twardość powierzchniowa po hartowaniu HRC ×××~×××, głęboka ××~××
Obróbka cieplna: nawęglanie powierzchniowe (azot), twardość HRC ×××~×××, nawęglanie (azot) głębokie ××~××
10.4. Zaokrąglenie i fazowanie
Wszystkie filety R×
Filet niewypełniony R×
Wszystkie fazowanie××
Niewypełniona faza××
Ostra faza krawędzi × ×
ostra krawędź nie tępa
10,5. Konstrukcje spawane
Powierzchnia wszystkich części musi być płaska i gładka przed spawaniem, bez widocznych śladów młotka
Spoiny muszą być przetopione i wolne od wad, takich jak wtrącenia żużla, pęknięcia i pory
Po spawaniu każda powierzchnia powinna być gładka, a szew spawalniczy wyszlifowany
Po spawaniu musi zostać poddany próbie ciśnieniowej pod ciśnieniem ××MPa przez ×min, przy czym na każdym spoinie nie może być wycieku
Zakończenie spawania musi być poddane sztucznemu (naturalnemu, wibracyjnemu) starzeniu (zwykle stosowane w przypadku dużych konstrukcji spawanych)
10.6. Odlewy
Powierzchnia półwyrobu odlewniczego nie jest obrabiana, a powierzchnia musi być gładka, a wady odlewu, takie jak otwory po piasku, wnęki skurczowe i pęknięcia, są niedozwolone.
Jeżeli promień zaokrąglenia odlewu bez wypełniacza jest mniejszy lub równy R×, powierzchnię odlewu należy oczyścić piaskiem.
Półfabrykaty odlewnicze wymagają sztucznego (naturalnego) starzenia.
