Po tylu latach pracy przy maszynach nie powinieneś znać znaczenia naklejek na śrubach, prawda?
Klasy wydajności śrub do połączeń konstrukcji stalowych są podzielone na ponad 10 klas, takich jak 3,6, 4,6, 4,8, 5,6, 6,8, 8,8, 9,8, 10,9, 12,9, wśród których śruby klasy 8,8 i wyższej są wykonane z nisko- ze stali węglowej lub stali średniowęglowej i zostały poddane obróbce cieplnej (hartowanie, odpuszczanie), powszechnie znane jako śruby o wysokiej wytrzymałości, a pozostałe są powszechnie określane jako zwykłe śruby. Etykieta klasy wydajności śruby składa się z dwóch części liczb, które reprezentują odpowiednio nominalną wartość wytrzymałości na rozciąganie i granicę plastyczności materiału śruby. Na przykład:
Znaczenie śrub o poziomie wydajności 4.6 jest następujące:
Nominalna wytrzymałość na rozciąganie materiału śruby sięga 400MPa;
Współczynnik plastyczności materiału śruby wynosi 0,6;
Nominalna granica plastyczności materiału śruby osiąga poziom 400×0.6=240MPa.
Śruby o wysokiej wytrzymałości klasy 10.9, po obróbce cieplnej, mogą osiągnąć:
Nominalna wytrzymałość na rozciąganie materiału śruby sięga 1000 MPa;
Współczynnik plastyczności materiału śruby wynosi 0,9;
Nominalna granica plastyczności materiału śruby osiąga poziom 1000×0.9=900MPa.
Znaczenie klasy wytrzymałości śruby jest normą międzynarodową. Śruby o tej samej klasie wydajności mają takie same właściwości, niezależnie od różnicy w ich materiałach i pochodzeniu. Do projektowania można wybrać tylko klasę wydajności.
Tak zwane stopnie wytrzymałości 8,8 i 10,9 oznaczają, że stopnie naprężeń ścinających śrub wynoszą 8,8 GPa i 10,9 GPa
8.8 Nominalna wytrzymałość na rozciąganie 800N/MM2 Nominalna granica plastyczności 640N/MM2
Ogólne śruby używają „XY” do oznaczenia wytrzymałości, X*100=wytrzymałości na rozciąganie tej śruby, X*100*(Y/10)=granicy plastyczności tej śruby (ponieważ zgodnie z etykietą: plastyczność wytrzymałość/wytrzymałość na rozciąganie =Y/10)
Taka jak klasa 4.8, wytrzymałość na rozciąganie tej śruby wynosi: 400 MPa; granica plastyczności wynosi: 400*8/10=320MPa.
Inny: śruby ze stali nierdzewnej są zwykle oznaczane jako A4-70, A2-70, inaczej wyjaśniono znaczenie.
mierzyć
Obecnie na świecie istnieją głównie dwa rodzaje jednostek miary długości, jeden to system metryczny, a jednostkami miary są metry (m), centymetry (cm), milimetry (mm) itp., które są szeroko stosowane w Azji Południowo-Wschodniej takich jak Europa, mój kraj i Japonia, a drugi to system metryczny. Typ to system imperialny, a jednostką miary są głównie cale, co odpowiada staremu systemowi w moim kraju i jest szeroko stosowane w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i innych krajach europejskich i amerykańskich.
Miara metryczna: (system dziesiętny) 1m=100 cm=1000 mm
Pomiar w calach: (system ósemkowy) 1 cal=8 cale 1 cal=25,4 mm 3/8 × 25.4=9,52
1/4 następujących produktów używa liczb do reprezentowania średnic nazw, takich jak: 4#, 5#, 6#, 7#, 8#, 10#, 12#
nitka
Gwint to kształt z jednolitymi spiralnymi występami na odcinku stałej powierzchni zewnętrznej lub wewnętrznej. Zgodnie z jego cechami konstrukcyjnymi i zastosowaniami można go podzielić na trzy kategorie:
Zwykły gwint: kształt zęba jest trójkątny, służy do łączenia lub mocowania części. Zwykłe nici są podzielone na grube i drobne nici w zależności od skoku, a siła połączenia drobnych nici jest wyższa.
Gwint transmisyjny: kształt zęba obejmuje trapezowy, prostokątny, piłowaty i trójkątny.
Gwint uszczelniający: używany do uszczelniania połączeń, głównie gwint rurowy, gwint stożkowy i gwint rurowy stożkowy.
Klasyfikowane według kształtu:
zdjęcie
Stopień pasowania gwintu
Pasowanie gwintu to stopień poluzowania lub zaciśnięcia między wkręconymi gwintami, a stopień dopasowania to zalecana kombinacja odchyleń i tolerancji działających na gwinty wewnętrzne i zewnętrzne.
1. W przypadku zunifikowanych gwintów calowych istnieją trzy klasy gwintów zewnętrznych: 1A, 2A i 3A oraz trzy klasy gwintów wewnętrznych: 1B, 2B i 3B, z których wszystkie są pasowane z luzem. Im wyższy numer klasy, tym ściślejsze dopasowanie. W przypadku gwintu calowego odchylenie określa tylko stopnie 1A i 2A, odchylenie stopnia 3A wynosi zero, a odchylenie stopnia 1A i 2A jest równe. Im większa liczba stopni, tym mniejsza tolerancja.
Klasy 1A i 1B, bardzo luźne klasy tolerancji, które są odpowiednie dla pasowań tolerancyjnych gwintów wewnętrznych i zewnętrznych.
Klasy 2A i 2B to najpowszechniejsze klasy tolerancji gwintu określone dla łączników mechanicznych serii calowej.
Klasa 3A i 3B, przykręcane w celu uzyskania jak najściślejszego dopasowania, odpowiednie do elementów złącznych o wąskich tolerancjach i stosowane w projektach o krytycznym znaczeniu dla bezpieczeństwa.
W przypadku gwintów zewnętrznych gatunki 1A i 2A mają tolerancję pasowania, gatunek 3A nie. Tolerancje klasy 1A są o 50 procent większe niż tolerancje klasy 2A, o 75 procent większe niż tolerancje klasy 3A, a tolerancje klasy 2B są o 30 procent większe niż tolerancje klasy 2A dla gwintów wewnętrznych. Klasa 1B jest o 50 procent większa niż klasa 2B i o 75 procent większa niż klasa 3B.
2. W przypadku gwintów metrycznych istnieją trzy klasy gwintów zewnętrznych: 4h, 6h i 6g oraz trzy klasy gwintów wewnętrznych: 5H, 6H i 7H. (Japoński standardowy stopień dokładności gwintu dzieli się na trzy stopnie: I, II i III, i zazwyczaj jest to stopień II). W przypadku gwintu metrycznego podstawowe odchylenie H i h wynosi zero. Odchylenie podstawowe G jest dodatnie, a odchylenie podstawowe e, f i g jest ujemne.
H jest powszechnie stosowaną pozycją strefy tolerancji dla gwintów wewnętrznych i generalnie nie jest stosowana jako powłoka powierzchniowa lub stosowana jest bardzo cienka warstwa fosforanowania. Podstawowe odchylenie pozycji G jest używane na specjalne okazje, takie jak grubsze powłoki, i generalnie jest rzadko używane.
g jest często używany do nakładania cienkiej powłoki 6-9 um. Jeśli rysunek produktu wymaga śruby 6h, gwint przed platerowaniem przyjmuje strefę tolerancji 6g.
Pasowanie gwintu najlepiej łączyć w H/g, H/h lub G/h. W przypadku gwintów uszlachetnionych elementów złącznych, takich jak śruby i nakrętki, norma zaleca pasowanie 6H/6g.
3. Oznaczenie nici
Główne parametry geometryczne gwintów samogwintujących i samowiercących
1. Średnica główna/zewnętrzna średnica zęba (d1): Jest to średnica wyimaginowanego cylindra, w którym zbiegają się wierzchołki gwintu. Główna średnica gwintu zasadniczo reprezentuje nominalną średnicę rozmiaru gwintu.
2. Średnica mniejsza/średnica rdzenia (d2): Jest to średnica wyimaginowanego cylindra, w którym pokrywa się dno gwintu.
3. Odległość między zębami (p): Jest to odległość osiowa między sąsiednimi zębami odpowiadająca dwóm punktom na środkowym południku. W systemie imperialnym odległość między zębami jest wskazywana przez liczbę zębów na cal (25,4 mm).
Poniżej znajduje się lista wspólnych specyfikacji podziałki zębów (system metryczny) i liczby zębów (system imperialny)
(1) Metryczne zęby samogwintujące:
Dane techniczne: S T1.5, S T1.9, S T2.2, S T2.6, S T2.9, S T3.3, S T3.5, S T3.9, S T4.2, S T4. 8, S T5,5, S T6,3, S T8.0, S T9,5
Skok: {{0}}.5, 0.6, 0.8, 0.9, 1.1, 1.3, 1.3, 1.3, 1.4, 1.6, 1.8, 1.8, 2.1, 2.1
(2) Imperialne zęby samogwintujące:
Dane techniczne: 4 #, 5 #, 6 #, 7 #, 8 #, 10 #, 12 #, 14 #
Ilość zębów: AB zęby 24, 20, 20, 19, 18, 16, 14, 14
zęby 24, 20, 18, 16, 15, 12, 11, 1
