Każde narzędzie przyjmie różne parametry przetwarzania dla różnych materiałów przetwarzających. W dziedzinie frezowania producenci narzędzi opracowują bardziej ukierunkowane technologie powlekania poprzez optymalizację materiałów narzędziowych w celu poprawy wydajności przetwarzania.
Dzięki połączeniu różnych elementów w materiale możemy zobaczyć tysiące obrabialnych surowców. Aby przetwarzać te materiały, musimy znać wydajność przetwarzania tego materiału, a także znać metodę, którą należy zoptymalizować do przetwarzania.
Materiał obrabianego przedmiotu
Zgodnie z międzynarodową normą ISO 531:1966, materiały skrawalne są podzielone na 6 kategorii, którymi są:
Materiał stalowy reprezentowany przez P;
Materiał ze stali nierdzewnej reprezentowany przez M;
Materiał żeliwny reprezentowany przez K;
Materiały niemetaliczne reprezentowane przez N;
Materiały wysokotemperaturowe reprezentowane przez S;
Materiał o wysokiej twardości reprezentowany przez H;
W ramach tych szerokich kategorii producenci narzędzi dzielą materiały na mniejsze kategorie w oparciu o ich wytrzymałość na rozciąganie i twardość. Jeśli w tych podkategoriach nie możemy znaleźć parametrów wydajności obróbki materiału, który ma być obrabiany, najbardziej realnym sposobem jest skonsultowanie się z dostawcą narzędzi, myślę, że chętnie pomoże on rozwiązać ten problem.
Wzór obliczeniowy
Zwykle w instrukcjach obsługi noży widzimy następującą formułę
Zanim omówimy ten wzór, przypomnijmy sobie, czego dowiedzieliśmy się o wzorze na obwód koła:
C (obwód)=π (pi) * d (średnica)
Z tego wzoru możemy wywnioskować, że dla narzędzia o średnicy D odległość przebyta przez najbardziej wysunięty punkt narzędzia na obrót wynosi:
π *D
Wtedy, gdy narzędzie obraca się z częstotliwością n obrotów/1 minutę, przebyta droga wynosi:
n*π*D
Zgodnie ze wzorem na czas (T)×prędkość (V)=odległość (S ), prędkość Vc najbardziej wysuniętego na zewnątrz punktu narzędzia w dowolnym momencie w tym okresie wynosi:
Vc=(n*π*D)/1
W wyniku konwersji otrzymuje się następujący wzór:
n=Vc/(π *D)
Zauważyć! Nasze narzędzie używa milimetra (mm) jako jednostki, więc jednostką prędkości Vc w poprzednim wzorze jest: mm/min
Po przeliczeniu długości (1 m{1}} mm) otrzymujemy ten wspólny wzór:
Po uproszczeniu równania mamy nasz ostateczny wzór:
Zauważyć!
Tutaj jednostką D (średnica narzędzia) jest nadal mm (milimetr), a jednostką Vc (prędkość liniowa) staje się: M/min (metr/minuta)
Ten wzór ma również zastosowanie do toczenia, w toczeniu, z wyjątkiem tego, że D reprezentuje tutaj średnicę półwyrobu.
